27 oktober 2009

overload....................

soms wordt het me allemaal te veel . ik kan het heel lang volhouden . en ik doe echt mijn best. maar het gebeurt soms gewoon dat het allemaal even minder gaat en dan ga ik dus op tilt. mijn verjaardag was leuk. en zoals ik het het liefste heb. dat was allemaal ok. de dag erna was er te weinig personeel op school en besloten de juffies om de kinderen te laten rouleren. wat inhield dat ik uit de klas moest en op de groep moest. daar vindt ik het niet prettig. als ik daar ben is het al gauw aan mijn gedrag thuis af te lezen dat ik daar heb moeten verblijven. ( en hiermee wil ik niks slechts over de groep zeggen want wat voor de een wel goed is is voor de ander juist niet goed. ) maar het is zo dat mijn ma al een tijdje strijdt dat ik dus niet op de groep hoef, maar in de klas kan. en dat ons ook beloofd is dat de calamiteiten op de groep geen invloed zouden hebben op mijn verblijf in de klas. maar dat was donderdag dus niet zo. ik moest uit de klas. en op de groep zijn. het is zo dat mama mij als er geen juf is voor mij dat ik dan thuis blijf en niet naar school ga , zodat ik niet naar de groep hoef. we hebben tenslotte gekozen voor inclusief onderwijs en niet voor dagbesteding. hallo ik kan met de klas meekomen en rekenen lezen en schrijven.
anyway ik was dus donderdag op de groep. (mama is alweer bezig dat dit niet meer hoeft)
vrijdag heb ik mama gebeten in haar rug, mij hoofd op de grond gebonkt , verscheidene malen, en geprobeerd geforceerd over te geven. in de taxibus heb ik ook nog flink gegild. ik was dus helemaal van slag. overload.ik friemel dan ook heel veel met mijn handenhet lijkt dan wel over maar... als ik in deze situatie zit is dit ook niet zomaar over. het komt in nog een paar vlagen en tussendoor lijkt het heel goed te gaan maar er hoef t dan maar iets te gebeuren en TILT dus. en dat gebereurde maandagavond in het kwadraat. ik zette de oven aan uit aan uit aan uit terwijl ie erg heel was. deurtje open deurtje dicht aan uit aan uit. mama tilde mij tenslotte uit de keuken en daar ging ik. ik heb flink gegild en ben terug de keuken in gegaan . heb nog een poging gedaan waarop mama de stekker uit de oven had gehaald. dan maar in de pan zei ze. ik was het daar niet mee eens en spoot slagroom op de grond. had ik al gezegd dat ik erg hard kan gillen? vraag maar aan de buren....ik was dus heel boos. en ging met de stoel heen en weer wiebelen en met treintjes gooien, want dat mag ik niet en ik wou dus dingen doen die ik niet mag. en in mijn driftige aktie viel ik dus met stoel en al achterover. op mijn hoofd. ik was daar niet echt blij mee. ik had het ondertussen heel warm gekregen van mijn drukke gedrag en had een rood hoofd en mijn haar zat tegen mijn hoofd geplakt. tenslotte had mama me maar een paracetamol gegeven want ze dacht dat ik van al die drukte vast hoofdpijn had gekregen. toen werd ik wat rustiger en ging spelen en at de frietjes die ondertussen klaar waren, de volgende ochtend had ik toch de stekkeri in de oven gedaan en er drie eieren in gelegd. ik had er wel gaatjes ingeprikt , maar toch was er een ontploft. toen was mama klaar met doesjen. en heeft de eieren weg gedaan en eieren in de eierkoker voor mij gemaakt. de eierkoker staat achter slot en grendel want ik doe er gevaarlijke dingen mee. de oven heeft ook lange tijd niet in de keuken gestaan wegens gevaarlijk gedrag. de kans is groot dat de oven binnenkort uit de keuken verdwijnt........want ik vindt toch wel een manier om hem aan te zetten.
en nee spelen met een nep oven boeit niet. echt is toch veel leuker...

25 oktober 2009

uit neen boek


Een kapot vijfhoekje

In de wereld van de puntige vierkantjes werd eens een vijfhoekje geboren. Vijfhoekjes waren jammer genoeg niet gewenst bij de puntige vierkantjes. De vierkantjes zegden: 'We breken er wel een hoekje af, dan is het ook een vierkantje.' Dat ging niet zo makkelijk als ze dachten. Ze timmerden erop los, maar het lukte niet om er een vierkantje van te maken. Het vijfhoekje was nu flink beschadigd. De puntige vierkantjes waren teleurgesteld over het resultaat. Ze gaven het kapotte vijfhoekje dan maar een grote plank. Een houten vierkant, met twee kijkgaten erin. Het vijfhoekje moest voortaan altijd die plank voor zich uit dragen, om op een vierkant te gelijken. Zo kon het zich jarenlang in de wereld van de vierkantjes bewegen. Dat vonden de vierkantjes best aanvaardbaar.

Het vijfhoekje werd doodmoe van altijd met die grote zware plank te zeulen. Het bleef maar zoeken en zoeken naar een oplossing om ooit een echt vierkantje te worden. Na lange tijd kwam het uitgeputte vijfhoekje een paar wijze afgeronde vierkantjes tegen. Die zagen er veel vriendelijker uit dan de puntige vierkantjes.

'Hoe kan ik ooit nog een echt vierkantje worden?' vroeg het vijfhoekje. 'Jij? Een vierkantje? Maar... je bent gewoon een vijfhoekje!' zegde een van de afgeronde vierkantjes. 'Leg die plank eens even neer...' De andere afgeronde vierkantjes zagen het nu ook.

'Ja! Jij bent gewoon een vijfhoekje! Jij hoeft toch niet te doen alsof je een vierkant bent! Je hebt alleen maar een hoekje meer dan wij, daar is niks mis mee. We kennen er nog zulke hoor!'

Bij de afgeronde vierkantjes mocht het kapotte vijfhoekje dat zware stuk hout eindelijk weggooien. Een paar puntige vierkantjes hadden dat van ver gezien en zegden: 'Oei, nu gaat het heel erg slecht met het vijfhoekje, het lukte altijd zo goed met die plank!' Maar het vijfhoekje wist wel beter

In de wereld van de puntige vierkantjes werd eens een vijfhoekje geboren. Vijfhoekjes waren jammer genoeg niet gewenst bij de puntige vierkantjes. De vierkantjes zegden: 'We breken er wel een hoekje af, dan is het ook een vierkantje.' Dat ging niet zo makkelijk als ze dachten. Ze timmerden erop los, maar het lukte niet om er een vierkantje van te maken. Het vijfhoekje was nu flink beschadigd. De puntige vierkantjes waren teleurgesteld over het resultaat. Ze gaven het kapotte vijfhoekje dan maar een grote plank. Een houten vierkant, met twee kijkgaten erin. Het vijfhoekje moest voortaan altijd die plank voor zich uit dragen, om op een vierkant te gelijken. Zo kon het zich jarenlang in de wereld van de vierkantjes bewegen. Dat vonden de vierkantjes best aanvaardbaar.

21 oktober 2009

hieperdepiep





ik ben dus jarig. mama had gister al wat gezongen van lang zal ie leven. er hing ook alvast een slingertje want mijn grote zus is 20 ste jarig. vandaag ben ik jarig en eigenlijk wil ik niet helemaal naar school maar het is maar een kort dagje en als ik uit school kom mag ik langs de mac. dus dat maakt weer veel goed.
de taxibus kwam ons ophalen , en heel gezellig had de busdame M. slingers in de bus gehangen. een echte verjaardags taxibus dus. heel leuk. een bus met slingers!!! dat krijg je ook niet elke dag. maar vandaag dus wel want ik ben jarig. we reden met de bus met slingers en traktatie naar school. ik kreeg van de busdame M een heel leuk kadootje. op school werdt er voor me gezongen en mijn naam stond op het bord. ik heb getrakteerd en kreeg een mooie kaart waar ook andere juffen een krabbeltje zetten toen ik de klassen rond ging. heel leuk allemaal. heel fijn dat het woensdag was en ik niet de hele dag naar school hoefde want toch ben ik het liefste thuis. we gingen met de taxibus door de macdrive. met slingers en al. heel leuk allemaal. thuis heb ik smiddags ook nog heel fijn gespeeld met een nieuwe dobbelsteen en een houten trein met mijn naam erop. en in mijn nieuwe boek gelezen. ( ja ik kan dus echt lezen schrijven en rekenen) ik heb met de dobbelsteen gegooid en ook met een anderen en de stipjes bij elkaar opgeteld en de cijfers op geschreven.
ik heb taartjes gemaakt en met de spelcomputer gespeeld. ik heb balonnen opgeblazen en een hele fijne dag gehad. en wat het allerfijnste was was dat het een verjaardag was zonder visite. geen gestress enzo voor mij heerlijk rustig mezelf zijn.

20 oktober 2009

nu ben ik nog 6

morgen ben ik 7. hoera voor mij!!
ik ga vaak naar school en meestal vind ik dat wel ok , als ik er ben. voordat ik naar school ga moet ik erg vaak huilen en protesteer ik hevig. ik trek mijn broek uit en gooi mijn jas uit. mama noemt mij dan een schurk ,
en schurk vindt ik zo een mooi worrd dat ik vaak na een paar keer weer moet lachen. schurk schurk schurk. een heel lollig woord. anyway ik begin dus luid te protesteren als het tijd is om mijn jas aan te doen. ervoor ben ik heerlijk aan het spelen met mama en laptop. ik speel graag op mijn laptop en vindt het erg leuk om filmpjes versneld of achteruit te spelen. in nero lukt dat erg goed. er zijn ook filmpjes van mij, die kijk ik ook erg graag. ik vind het ook erg lollig om dingen uit mappen te slepen en ze andere namen te geven. ik wijzig dan de naam en typ een nummerbord of ik typ albert heijn. ik heb ook filmpjes papa en mama genoemd. en rek. ik kan al erg goed woorden maken. ik oefen veel en dat vindt ik leuk. ik kan ook beer, koe en nog steeds pickwick. op school leren we de P. de p vindt ik leuk. philips pickwick papa.
vandaag heb ik ook thee gemaakt voor mama. ik heb het theezakje fijn in haar koffiekop gehangen. ze heeft het niet opgedronken denk ik, daar heb ik niet zo opgelet want ik heb ook eiren gekookt. dat vindt ik erg leuk om te doen. ik maak zelf het gaatje in de eieren. anders barsten ze zegt mama. ik heb gezien hoe mama het doet en ik kan het nu ook met een vork. maar ook wel eens met een eierprikker. met een vork is best trickie, maar ik kan het zonder dat het ei breekt. dan water in de koker. stekker erin. schakelaar aan. en wachten op de PIIIIIIIIIIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEEEEP. helemaal niet moeilijk. ik leer heel veel door dingen na te doen. ik kijk heel goed en doe het dan na.
(Fotos willen even niet uploaden)

06 oktober 2009

druk druk druk


even wat er gebeurt is in vogelvlugt, zodat het weer up to date is. ik ben dus twee nachten in het ziekenhuis geweest. en jongens wat heb ik een pijn in mijn keel gehad. echt dat wil je niet meemaken. die twee keer intuberen waren niet leuk. met als gevolg dat slikken erg erg zeer deed. met als gevolg dat ik dus niet meer wilde slikken. ik heb dat een dag of vijf gedaan. helemaal niet meer slikken. ook niet het random speeksel dat en je mond zit. let maar eens op dan merk je dat je onbewust regelmatig slikt. nou en eten is al pet. drinken is al helemaal nada. maar nu dis ook het onbewuste slikken. en ja waar laat je het speeksel wat je toch al gauw verzamelt.....nou gewoon bij mama op de vloer. niet in een bakje ofzo waar mama mee aan kwam dragen. nee op de grond. lekker makkelijk. mama was hier niet helemaal van gecharmeerd. maar na een dag of vijf durfde ik weer te slikken en was dat probleem opgelost. (dacht mama) maar ik had goed onthouden dat het niet helemaal als prettig werd ervaren door mijn naaste omgeving, dus in de daarop volgende dagen waarin ik wel weer durfde te slikken spuugde ik op de grond als ik het niet naar mijn zin had. wat mama ga je eten koken? (ik vind het niet fijn als mama kookt want dan gaat er meer aandacht naar de pannen op het vuur) nou dan spuug ik toch. heel jammer dat ik niet de gewenste reaktie kreeg... negatieve aandacht dus..en dat is al gauw gestopt , het spugen. de maandag erna ging ik weer naar school. in de week dat ik ziek was kon mama niet veel updaten. daar begon de blog achterstand...anyway er zijn wel fotoos en filmpjes gemaakt en die zetten we voor het gemak later deze week op photobucket. de link volgt als de filmpjes erstaan. maandag naar school. en dinsdag kwam mijn spraakcomputer wat voor mama weer een berg werk betekende dus weer niet bloggen want het vullen van de spraakcomputer is erg belangrijk. ik ben tussendoor nog eendjes wezen voeren. (filmpje volgt nog) schoenen wezen kijken. treinen gespeeld. zelf filmpjes gemaakt. veel geschreven, plus sommen geoefend...spinnen in de tuin gekeken...nog eendjes gevoerd...eieren gekookt. ik kan er zelf een gaatje in prikken aan de goude kant en ze dan in de pan doen. het gaatje prikken doe ik met een vork...best lastig. met mijn spraakcomputer geoefend. thomas filmpjes gekeken..filmpjes van mezelf gekeken. gedanst. het liedje van de kleine zeemeermin meegezongen.

nog letters geschreven en vooral de K K k K K K kk k K.
op mamas fiets gekrijt, en telefoonnummers uit mijn hoofd geleerd.
ik heb het heel druk gehad!

14 september 2009

nog in het streekhotel walcheren

vanmorgen kwam de dok naar mij kijken of ik wel fit genoeg ben voor de operatie. even kijkenm jammer dan moet ik even terug in mijn kamer . ik was net zo fijn aan het spelen met de lift. de dok heeft hetn gelukkig al snel gezien. even in het zakje blazen en koud metaal op mijn rug en voorkant. alles goed hoor zegt de dok hij kan vanmiddag om een uur in de ok. o k dan. nu mag ik weer spelen met de lift. als het bijna een uur is krijg ik een drankje. mama had gevraagd of het via mijn gastrostoma kon en nadat de zuster het had nagevraagd mocht dat gelukkig. een drankje om de speekselvorming te remmen. dan heeft de opererende dok niet zo'n kleffe boel. ik wordt erg onrustig en moet best wat huilen. ik moet in bed en we rijden naar de eerste verdieping. ik mag op het knopje van de lift drukken maar het boeit even niet. ik vind dit neit leuk. ik moet door een deur in een kamer. mama krijgt een gekke groene muts en papa wacht buiten. ik krijg een kapje mijn gezicht nadat ik op een soort van plank moet gaan liggen. een smalle plank. de operatie tafel. ik vecht hevig tegen het kapje maar het lukt niet. ik houd mijn adem in en houd dat redelijk lang vol. nou komt die vieze lucht tenminste niet in mijn neus en mond. maar ook dat blijf ik niet volhouden. ik trek aan de slang die het vieze luchtje in het kapje blaast. maar er staan te veel mensen om mij heen die ervoor zorgen dat ik niet anders kan dan het smerige goedje in te ademen. ik val onder protest in slaap.
er wordt een grote slang in mijn keel gebracht. via mijn neus. de tandarts komt inspectie houden. hij bekijkt alles en doet dat heel grondig. hij doet zijn uiterste best om gaatjes te vinden. maar vind niks. mijn tanden zijn ok. ik krijg van deze man een coating over mijn kiezen zodat ze beschermd zijn. dan is de beurt aan de kno. de buis moet uit mijn neus keel en nu via mijn mond in mijn keel. de kno arts schraapt mijn amandelen eruit. en breid mijn beide oren uit met een buizensysteem. na anderhalf uur is de klus geklaard. ik mag naar de recovery. ik bibber me suf. maar dat is normaalna narcose. de zaalzuster wil een ventilator met warme lucht op mij zetten zodat het wat aangenamer is maar de twee ventilators die het ziekenhuis rijk is zijn beide in gebruik dus ik ril verder. voordat ik mijn ogen open heb gedaan wordt ik van de meters afgekoppeld en mag ik naar de zaal. HOEZO EXTRA IN DE GATEn HOUDEN? de regel is toch echt dat je wakker moet zijn geweest voordat je van recovery afmag. op zijn minst. ik wordt zonder enig meetapperatuur op mijn kamer gezet. mama dacht toch echt dat extra meer betekend als de gewone gang van zaker en niet minder.
amateurs.......
gelukkig zijn de zusters in vlissingen aardig en zo, net als altijd. ik slaap redelijk veel de rest van de middag. en wil tussendoor steeds uit bed. mijn keel doet heeel veel zeer van de amandelschaaf en de twee keer intuberen. ik voel me erg slecht ik wil weg en probeer weer mijnbed uit te klimmen maar dat mag niet van de zuster. ik krijg veel paracetamol.want ik heb veel pijn. morgen mag ik naar huis en dan hoef ik de rest van de week niet naar school want ik moet een week binnen blijven heeft de dok gezegd.

13 september 2009

ziekenhuis





vandaag , zondag gaan we naar het ziekenhuis. maandag is de operatie gepland. ze gaan amandels verwijderen en buisjes in mijn oren plaatsen. ook kijkt de tandarts mee om te zien of ik gaatjes heb en krijg ik een coating over mijn kiezen zodat deze beter beschermd zijn. we gaan zondag na het avondeten. dan heb ik wat minder stress op maandagochtend. van de bustrip naar het ziekenhuis wordt ik altijd een beetje onrustig, en als ik nu een nachtje daar slaap ben ik wat rustiger. dat klinkt wel heel gek misschien. maar ik word altijd erg bang van dat gefriemel in het ziekenhuis en een nachtje slapen daar vind ik helemaal niet erg. ik wil altijd graag een bed als we voor wat dan ook naar het ziekenhuis gaan. als ik op de poli moet zijn voor een onderzoek of een gesprek ben ik altijd erg bang. maar zo gauw ik een bed krijg voel ik me rustiger. de dok wil me maandag ochtend nog zien voordat ik onder narcose ga om te zien of ik de operatie , met name de narcose aankan. ik reageer altijd heel hevig op de narcose en moet extra in d gaten worden gehouden. er is eerst overleg met sofia geweest of het nu wel in vlissingen kan of dat we naar rotterdam moeten. en het mag in vlisssingen als ik maar extra in de gaten gehouden word en na de operatie 24 uur ter observatie blijf. de busrit was net fijn en ik wou ook niet dat er iemand tegen mij praten. ik ging zo ver mogelijk omgedraaid zitten en sloot me totaal af van mama en papa. ik rild toen we uit de bus kwamen. en koud was het niet echt buiten. ik was erg zenuwachtig. helemaal niet op mijn gemak. we kregen in het ziekenhuis geen eigen kamer. die waren bezet. ik ging op een zaaltje. het verplegen personeel die mij zo ondertussen wel kent vertelde mama dat ze de kamer zo veel mogelijk veeg zouden houden.(dat was gelukt want in de twee nachten die we daar waren hadden we geen gezelschap van andere kinderen gekregen. mama bleef ook in het ziekenhuis slapen. er werden twee bedden tegen elkaar aan gezet. dat was we handig zo. normaal delen we een eenpersoonsbed. dit was dus wel wat ruimer. papa ging naar huis en ik sprong nog wat in het rond. ik vind het echt niet erg in het ziekenhuis. (de filmpjes volgen nog) ze hebben daar een leuke speelgoed opel, een gele waar je op kan rijden. en een hele mooie lift. we gingen vroeg slapen.ik denk een uur of 9 ofzo. ik wordt vaak midden in de acht wakker. thuis is dat niet zo erg. mama heeft daar een haakje op de binnen kant van de deur zodat ik niet ga rondspoken en de ramen thuis zijn beveiligt zodat ik daar geen gevaarlijke dingen kan doen. met als resultaat dat mama allebei haar ogen dicht kan doen als ze slaapt en niet met haar ogen ogen moet slapen omdat ik enge dingen kan doen. in het ziekenhuis deed mama ook allebei haar ogen dicht. uit gewoonte. zzzzzzzzzzzzzz slaap maar mama ik ben wakker. ik liep naar de gang in het ziekehuis. ik wou met de lift gaan spelen. een zuster zag mij en maakte mama wakker. mama kwam uit bed noemde mij schurk en zei dat we moesten slapen. right. mama wetende dat ik streken uit ging halen heeft na kwart over een niet meer echt geslapen.de hele tijd had ze een oog open. iedere keer als ik probeerde weg te sluipen had ze het in de gaten. ik hoefde maar met de lakens te ritselen en ze had allebei haar ogen open. ik heb het wel nog veel keer geprobeerd. toen het tijd was om op te staan,waren we allebei erg moe. het was maar goed dat we vroeg naar bed waren gegaan want er ging nog een berg gebeuren maandag