Ik eet redelijk ,vergleken met niks wat ik voorheen deed. Ik drink sporadisch, een slokje. well eet ik mijn danoonte van McD. en een yogurtje hier en daar. maar dan wel maar een paar hapjes. Ook heb ik mijn sondevoeding geproefd. Ik ben erg nieuwsgiering naar eten, dat wel. Zoals mama's appel en aarbeien. Ze mogen niet op mijn bord, dat gooi ik op de grond maar op mama's bord speel ik er wel mee.
Een wit broodje, kadetje wil ik ook wel eens bijna opeten. en s'morgens bij het ontbijt haal ik alvast de kipnuggets uit de vriezer en strooi er een paar op mijn bord. Als de nuggets in de pan liggen heb ik geen geduld tot ze gaar zijn en kan dan flink drammen . Maar dat vindt ze niet heel erg omdat het toch weer betekend dat ik wil eten. Ik eet paaseitjes, ook al is pasen voorbij, de witte vind ik het lekkerst, maar er zitten nooit zoveel witte in een zakje!! een beschuit met kaas wil ik af en toe ook wel eens proberen, maar ik vindt het leuker n een beschuit tussen mijn vingers te verkruimelen. Ik kan zelf mijn sonde vullen , dat doe ik samen met mama. het gekke vindt mama is dat ik al begin met spuiten op de tijden dat het tijd is voor een voeding. zonder dat ze het aangekondigt heeft leg ik de spuiten al klaar. Knap he!
Kben nog steeds wat van door de nieuwe schutting, Op de schutting zelf reageer ik niet echt meer, maar helemaal lekker iin min vel zit ik nog niet.Op het moment kunnen kleine dingen die ik anders niet zo boeiend vind me behoorlijk van streek maken.
Een fiets die in de schuur staat. Normaal staat die in de tuin,...........DRAMA.
Ik kan er ook niks aan doen. Echt niet. Ik vind het erg lastig dat het zo is. Het kan echt lang goed gaan. Tot er ergens een trigger is en dan gaat het even mis. Morgen beter.
Mama had in de keuken weer eens een bordje happy Dento in elkaar gezet.
OMG> worteltagiatelle. met kaas saus, eendjes gemaakt van gebakken ei. Hamburgerhartjes. slaplantjes..............tja gelukkig had ik ook nog een bordje met kipnuggets, die vind ik erg lekker.
Mijn bord heb ik direct omgekiept, ik eet namelijk nooit van dit blauwe bord, NOOIT. dus nu vandaag wil ik dat ook niet. Ik heb er wel wat van geproefd. Daarna heb ik het bord verstopt, mama heeft het nog niet gevonden.
de afwas is gedaan en mijn bord is verdwaald...............
vandaag werd er hardt aan de schutting gewerkt, mama dacht dat het mzgien beter voor mij was om te gaan wandelen. dus we liepen naar de jumbo en hebben gekeken hoe ver weg de school is die mama voor mij heeft uitgezocht. eh heeeeeeeel ver dus. dat kan nog een probleempje worden. maar die zijn er alleen om opgelost te worden.
woensdag gefisiodag.Maar nu even de laatste keer , dan drie weekjes niet. want marrian gaat naar de chinees.......vandaag wel fisio dus. ik heb lekker met de fiets gespeeld. altijd leuk.
na fisio zijn we gaan wandelen. over de ophaalbrug. en hij was dus net open geweest.....boffen dus. heel veel verkeer dat daar stond en moest optrekken. dat vind ik superleuk. Ik vroeg mama dan ook weer om te kijken en even met wandelen te stoppen. We hebben een flink half uur op de brug zitten kijken naar al die drukte. lekker relaxt kijken hoe al die anderen zo snel mogelijk van A naar B willen gaan. Bij de hema hebben we lekker een ijsje gegeten. Ik haal bij de hema altijd een grapje uit met de lift. dat gaat zo. Knopje drukken lift komt, deur open. ik weet dat we dan op 1 moeten drukken en dat doe ik dan ook, deuren gaan dicht, lift omhoog. we zijn boven. dueren open, en dan druk ik voor we eruit gaan op de 0. helemaal zelf bedacht. als we naar benee gaan, na het ijs eten doe ik hetzelfde, allen druk ik boven op de nul en beneden op de 1 .toch wel knap dat ik het allemaal weet.Ik kan goed observeren!!
Thuis gekomen had ik het dus wel moelijk. erg moelijk. De wereld is verandert, de wereld zoals ik hem ken, en ik kan het niet plaatsen. Eerst als ik door de schuttingspleetjes naar de buren gluurde kon ik hun tuin en de heg zien, ook wel eens een buurvrouw. wel interessant om te gluren...hoi buren. Maar de heg is weg. Ik kan nu de straat zien......dat klopt niet en ik kan het even niet aan. Ik heb bijna twee uur gehuild voordat ik kalm was. Voor mij is dus even de wereld zo erg verandert dat ik het even niet aankan. Ik had een hele grote driftbui omdat mama me niet over de muur wilde tillen. ik heb ook in mijn gezicht gekrauwt, van machteloosheid. Het gekke is als we langs de tuin van de buren lopen heb ik nergens last van. mama heeft ook angewezen en verteld en alles , allemaal ok. totdat ik vanaf onze tuin naar die van de buren kijk. dan is het fout. ik zie de weg. ik zie een hond en een mevrouw, een auto, poezebeesten. dat hoort niet .IK WIL DE HEG TERUG. ik kan er moeilijk van slapen. ik ben doodop. mama kan dus ook niet slapen.
