23 september 2011

OVERLOAD


Ik heb nu dus die nieuwe medicatie en ik moet er nog erg aan wennen. ik raak behoorlijk over prikkeld. ik ben ook vrolijker . de pieken zijn hoger en de dalen zijn dieper. ik ben soms heel erg van slag. ik schop om me heen en gil me schor. vrijdagavond was het ook raak. om nog onbekende reden barste de bom en was ik niet stil te krijgen . ik gilde schopte krijste huilde. deed mijn vingers tussen de deur en toen opzettelijk de deur weer dicht. met die vingers er dus tussen. ik was op zoek naar druk. dar trekt me weer in balans. ik heb voor noodgevallen risperdal. maar de bedoeling is dat ik daar niet te veel van gebruik. en ook niet te vaak. omdat ik die druk bij de deur opzocht dacht mama dat het een goed idee was om holding terapie toe te passen. om me te kalmeren, en om mij te beschermen tegen mezelf. zodat ik mezelf geen pijn zou doen. nou dat pakte dus helemaal verkeerd uit. woedend werd ik ervan. bij holding word je stevig vastgehouden om te kalmeren. ik kon dat dus even niet aan en ging compleet door het lint, en door alle linten. ik heb zowat twee en half uur stevig gehuild,. ik heb heel hard op een stoel zitten wippen die toen tegen de kast aan viel waar door de tv van de kast af viel. een ketting reaktie, net als in mijn hoofd. uiteindelijk heb ik dan dus toch die risperdal gekregen. maar die werkt pas na een dik uur.
mama heeft op een gegeven moment alle lichten uitgedaan en gezegd nu gaan we slapen. en geloof het of niet ik was behoorlijk moe en ben braaf gaan slapen. de volgende ochtend besloot ik dat ik er wel spijt van had. maar op het moment dat het gebeurde kon ik er niet veel meer aan doen want het was al zo hevig en stevig ge-escalleerd. dat ik er spijt van had liet ik blijken door mama te aaien. ik had mama ook flink geschopt in mijn bui.
(achteraf bleek dat dit te maken had met verkeerde afstemming van mijn medicatie)

22 september 2011

speeltuin



als het lekker weer is heb ga ik in vlagen graag spelen in de speeltuin. lekker rondrennen en spelen. nu mijn medicatie veranderd is , is ook mijn spel hier en daar veranderd. in mijn risperdal periode ging ik het liefst gewoon lekker op de trampoline zitten. terwijl mama hard sprong en mij daarmee omhoog en om laag liet bouncen. ik keek graag ook hoe andere kinderen sprongen. af en toe sprong ik zelf ook. schommelen deed ik ook of in de zandbak. en de glijbaan was ook een leuk ding, dan wooral om de matjes af te laten glijden. nu heb ik wat meer energie. meer en meer en meer / langzaam maar zeker verdwijnt de risperdal uit mijn systeem. ik ben er abrubt mee gestopt. dat was op voorschrift van mijn arts.
op het blog van de hippe mama club schreef ik: Iets meer dan een jaar geleden ging het even niet zo soepel. Ik had nogal last van woede-aanvallen. Tantrums, of hoe je het ook noemen wilt.

Het probleem was dat het niet bij gillen en stampvoeten bleef, ik ging bijten. Heel hard in mezelf, tot bloedens toe. Dat was echt niet leuk. Omdat ik tijdens die woede-aanvallen mezelf ook helemaal afsloot van de wereld om me heen, was op dat moment medicatie de beste keuze. Met mijn pilletjes ging het wel rustiger, maar de kleuren waren minder, de geluiden kwamen van ver, ik was langzamer, minder diep vrolijk en ook minder diep boos en minder kai.

In het begin met het wennen aan de medicatie waren er momenten dat ik als een zombie leefde. Gelukkig gaf mama toen direct minder. Een ander heel vervelend iets met die pillen, is dat ik er wat kiloos van ben aangekomen. Verdubbeld zelfs! En een risico op diabetes.

Nu is alles anders: Hoera ik ben weer Kai en meer Kai dan ooit!

De medicatie is gestopt en ik ben zelfs in een dag gestopt. Ik krijg nu iets anders met een moeilijk woord. Ik vlieg, ik ren, ik ben vrolijk tot in mijn tenen. Ik geniet en ik ben waanzinnig ondeugend.

Voorheen mocht ik wel eens op school alleen in de gang. Nu niet meer, want ik ga op eigen houtje fijn de hele school door op onderzoek en ga gezellig in mijn oude klas lokaal zitten. Ik haal verschrikkelijke boevenstreken uit en als je even niet kijkt verzin ik nog een paar nieuwe streken. In plaats van een beetje zitten op de trampoline stuiter ik en rol ik me helemaal blij.

Ik vind het zelfs minder erg om naar buiten te gaan. Mijn drempelvrees is minder als voorheen. Mama noemt mij Kai de orkaan. Ik denk dat ze wel gelijk heeft… maar ik geniet en voel mij bevrijd van de verdoving!******

en zo is het ik speel ik ren ik rol. vooral rollen is mijn nieuwe ontdekking. ik rol heen en weer over de trampoline. ik ben de krokodil,. mama en een ander jongetje rennen rondjes om mij heen, terwijl ik rol. ik probeer ze om te rollen. we spelen dat ik de krokodil ben en ik heb de grootste pret als mama en het jongetje keer op keer om vallen. ik moet zoveel lachen, ook als ik alleen speel op de trampoline met mama en het jongetje even uitrustend naast mij, dat het jongetje aan mama vraagt of ik altijd lach en of ik ook iets anders doe dan lachen.................

13 september 2011

anders

mijn wereld is veranderd.
ik vind dit moelijk want begrijpen doe ik het niet helemaal.
waarom verdwijnen mensen.
waarom kan ik er niet meer naar toe?
waar zijn ze dan? war doen ze daar?
iedereen is zo verdrietig.
ik snap niet wat er is gebeurd en waarom.
ik ben wel wat van slag.
waarom kan het niet blijven zoals het is?

dansles

al een tijdje was mama op zoek naar een buitenschoolse activiteit voor mij en we hebben een leuke gevonden. expressieve dans van de kunsteducatie. we hadden gebeld en om de verassing voor de mensen daar niet al te groot te maken had mama ze al iets verteld over mijn gave "autisme" en dat bleek geen obstakel te zijn om het eens gaan te proberen. woensdag middag zouden we gaan. dat vond ik best spannend want ik wist niet echt wat ik daar verwachten kon.....het was niet echt ver, een kwatiertje lopen maar. ik had niet veel xzin om te fietesen en het was wel lekker wandelweer. we hadden even moeite de juiste deur te vinden want de kunsteducatie heeft veel ingangen. maar uiteiendelijk hadden we de juiste deur gevonden, ze waren al wel begonnen maar dat was niet echt een probleem want echt meedoen met de les deed ik nog niet echt. ik heb wel genoten van de muziek. ik werd er erg vrolijk van. al die dansenden meisjes. ik was de enige dansende dude, maar dat kon mijn pret niet drukken. dat de danseresjes wat onwennig op mij reageerden dat was gewoon wel logisch. ik ben niet bepaald doorsnee. dat komt wel. het was erg leuk . de juf toverde een grote marrionet vogel tevoorschijn en wij mochten dan gaan dansen als een marrionet. toen vertelde de juf dat de vogel stokjes had gegeten en een stokvogel geworden was en we mochten dat ook in een dans uitbeelden. springen , draaien heel leuk en vrolijk. hele grote spiegels langs de wand. ik heb mezelf heel goed bekeken, heel leuk en ik heb gezegd dat ik nog wel een keer wil. het was een hele vrolijke dansles.

filmpje

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=d6KAY2LYpgc

oppas bas



vandaag gaat mama met jessica mijn grote kleine zus even iets belangrijks doen en ik ga niet mee. bas past dan even op mij. dat vind ik wel leuk een oppasbas. vorige keer dat ik een oppasbas had heb ik fijn met mama's lippenstift een clown gemaakt van mezelf. zo mooi had ik dat gedaan. mijn tanden was ik ook niet vergeten. en de muur en de spiegel en...een heel karwei had ik eraan. vandaag is bas er weer. bas is de man van mijn grote kleine zus. hij kan heel goed onkruid trekken. en spinnenwebben vangen. ik heb fijn met bas gespeeld.

11 september 2011

kai de tornado


maandag ochtend kreeg ik nog risperdal. vanmiddag beginnen we met nieuwe medicatie. de omgeving is al op de hoogte gebracht van mogelijke veranderingen in mijn reactie op dingen van buitenaf. de eerste nacht slaap ik redelijke goed op de medicatie en ben nu eens niet om twee uur wakker maar slaap heel fijn tot iets na vijven door.dat is wel prettig. ik heb mijn risperdal meer als een jaar geslikt en dat heeft grote gevolgen gehad. zo is mijn gewicht bijvoorbeeld verdubbeld. terwijl ik niet te veel eet volgens mij dietiste. bewegen helpt ook niet veel , want tsjonge wat heb ik gerend in de vakantie.......zowat dagelijks rondgerend en gesprongen. en door de week snoepen dat doen we niet. ook niet in de vakantie. de nieuwe dokter heeft ook gezegd dat het puur en alleen door de risperdal is gekomen en dat ik een risico heb ontwikkeld voor diabetes. fijn hoor medicijnen die je ziek maken...!!!! nu is risperdal nog steeds op mijn lijst van te slikken medicijnen maar dat is alleen voor noodgeval. en dat moeten we zoveel mogelijk beperken. als het even kan helemaal niet meer .(aldus de arts) langzaam maar zeker gaat de risperdal uit mijn systeem en dat is te merken. mensen zeggen dat ik veel alerter ben, veel meer aanwezig en ik kijk veel helderder uit mijn mooie blauwe kijkers. dat is fijn. ik word ook veel ondernemender. zo ben ik op school al een paar keer op eigen houtje naar mijn oude kals gelopen en ben daar vrolijk naar binnen gegaan terwijl er les werd gegeven. ik mag nu niet meer alleen op de gang want ik vlieg er steeds vandoor. zals die ene keer ik was lekker met de bal aan het spelen op de fgang en was plots helemaal aan het ander eind van de school. juffen waren mij aan het zoeken. toen ik dat ik de gaten kreeg werd het voor mij een echt spel en het heette de juffen moeten kai vangen die heeeel hard weg rent. ik vond het een heel leuk spel en hopelijk doen de juffen gauw weer mee!!!!