mini mundi

De nieuwe medicatie maakt alles tot een groot feest. Ik kan nieuwe dingen, zoals laatst toen ik voor de allereerste keer op de skatebaan klom. En daar word ik helemaal blij van. Ook ben ik wat afgevallen nu ik met die dikmakende Risperdal gestopt ben, dus zo beweeg ik ook weer wat makkelijker waardoor ik weer afval, een goede actie dus.

Mijn handen zien er ook beter uit. Ik wriemelde heel veel met mijn handen bij frustratie waardoor ze tot bloedens toe helemaal open gekrabd waren. Nu zie je enkel nog de littekens van mijn frustratie.

Ik heb ook een hele geweldige ontdekking gedaan. Als ik lig ben ik de baas! Ik ga nu ook overal lekker op de grond liggen. Op school, op straat, overal en ook thuis.

Niemand kan mij optillen en ik heb de grootse pret. De mensen vinden het wat minder leuk en daar moet ik dan weer erg om lachen. Laatst deed ik het ook in het pretpark waar ik vaak op woensdag en zaterdag (we hebben heel fijn een jaarkaart) vaak heen gaan. Het was tijd om naar huis te gaan en ik beantwoorde dat met liggen. Zo, ik lig. Ik ben de baas.

Mama probeerde het wel met een beetje tillen, een beetje praten, maar elke keer als mama dacht we zijn een centimeter of wat verder rolde ik weer terug. Wat een leuk spel! Boos werd ze nog niet echt, jammer is dat want dat vind ik wel grappig.

Het personeel kwam erbij. “Gaat het ?" “Best wel hoor" loog mama , we waren nog maar een kwartier aan het stoeien.

Nog een kwartier later, mama was ondertussen ook maar even gaan zitten want er was dus geen beweging in te krijgen, kwamen de personeelsleden een handje helpen. Fijn meer aandacht! En nog lukte het niet om mij op mijn voeten te krijgen. Het spel is dat als ik op mijn voeten sta dan geef ik me gewonnen. En loop ik mee, maar zolang ik lig.....lig ik. Mama liep weg en de mensen van het park bleven bij mij. Ik was even verward. Tot ik mama zag terugkomen met onze driewiel tandem.

Oké dat is dan 1-0 voor mama! Ik stond op en ging op de fiets zitten. Na een uur “spelen” geef ik dan toch maar toe. Ik ben er ook redelijk moe van.

Nu een week later weer in het park herhaalt zich het hele spel. Ik ga liggen. Mama zegt dat ik op moet staan en kietelt mij. Ik lig en blijf liggen. Mama gaat naast mij zitten zomaar. Ik snap er niks van, hé zo moet het niet, je moet spelen.

Na een half uurtje is het echt tijd en mama vraagt een meisje dat er werkt of ze even op me letten kan. Mama haalt de fiets. Ondertussen staan er al 3 personeelsleden om mij heen. Ha, toch aandacht. Ik ga staan en klim op de fiets. De grote poort gaat open en samen fietsen mama en ik naar huis.

Beetje jammer wel dat mama nu in de gaten heeft hoe het werkt met liggen. Het wordt tijd voor een NIEUW PLAN!

balletje

vandaag hoef ik niet naar school. ik heb nog steeds dat balletje in mijn neus. mama belt daarom zoals afgesproken met de huisatsenpost de huisarts voor een doorverwijzing. we kunnen pas om kwart voor vier terecht in het zieknhuis bij de kno die een neus stofzuiger heeft waarmee pijnloos het balletje verwijdert kan worden. fijn een dagje vrij. ik speel lekker maar ben me wel erg bewust van het balletje. ik wijs er telkens na waarna ik van mama een bevestiging krijg. ik vind het niet erg om naar het ziekenhuis te gaan. om drie uur heb ik er geen zin meer in. en het is erg fijn als mama het balletje op de grond ontdekt. we weten niet helemaal sejker of het het bewuste balletje is en we kijken met een lampje in mijn neus die was opgezet is aan de binnenkant. mama belt de kno in het ziekenhuis en legt uit dat we een balletje vonden op de grond. de kno wil voor de zekerheid toch even in mijn neus gluren. ik voel daar niet veel voor en omdat het ziekenhuis toch een beetje een traumatische ervaring is en het balletje niet heel gevaarlijk is besluiten we om niet te gaan en de veerwijzing open te laten staan voor het geval dat het toch nodig is. ik ben al lang blij dat het niet meer hoeft en heb er dan toch maar weer een vrije dag aan over gehouden!!

skate baan

voor de aller aller eerste keer ben ik zelf op de skatebaan geklommen!!!

ongelukje

oeps dat was wel een beetje vreemd ik had ineens een kraal in mijn neus. ik lag op de grond lekker te chillen. met een spelletje van de belleblaas te spelen. je weet wel zo'n spelletje met een balletje. en ineens zat dat balletje dus in mijn neus!!! ja en eruit ging ie niet zomaar. mama keek met een lampje in mijn neus en zag het balletje keurig bovenin mijn neus zitten. snuiten dus. maar die techniek ben ik me niet eigen. blazen met je neus , probeerde mama en deed het ijverig voor, haha wel grappig maar toch vond ik het wat moeilijk en kreeg het niet voor elkaar. een pincet probeerde mama ook even maar dat vond ik wat eng dus die aktie ook maar gestaakt.
zondag avond uiteraard. dus de huisartsen post gebeld, even uitgelegd. ja nou weet u wat kom maar even langs. grappenmakers. het ziekenhuis en huisartsenpost zijn niet in mijn stad. (schandalig En dat voor een hoofdstad) openbaar vervoer is ook nogal een gedoe. bus vanaf hier om het uur enzo. gelukkig hebben we fijne buren die wel even met de auto wouden rijden naar de huisartsen post. en de buuf wilde zelfs even wachten tot we daar klaar waren! dat was weer erg fijn allemaal! we gingen ons dus melden aan de balie en waren gelukkig snel aan de beurt. even nog een keer uitgelegd. en weer een lamoje in mij neus en ja het was goed te zien. pincet zei de dok doe ik liever niet. ik ga even het "echte ziekenhuis bellen" ( je blijft lachen) en dat was dan een half uur reistijd met auto en een uur met openbaar vervoer. of we eventueel daar heen konden daar zat een kno arts. mama zei dat we geen vervoer hadden en de dok adviseerde om dan morgen naar de huiarts te gaan die ons zou doorverwijzen naar de kno en die zou dan weer met een stofzuigerding het balletje te lijf gaan. ik had me heel groot gehouden en toen we weer buiten stonden was de buuf helemaal verbaasd dat ik al klaar was want het was zo stil. ;P ik heb niet gehuild en niet gegild. knap he!! Anyway ik mocht weer lekker in de auto naar huis. met balletje in mijn neus. ik mocht van de dok vanavond geen medicijnen want al ik te dieo zou slapen zou dat balletje wel kwaad kunnen. morgen hoef ik niet naar school!!!!

dansles

deze week zou de derde dansles zijn of was het de vierde?? het doet er niet zo toe want ik ga niet meer. het is een beetje te veel. het begon heel leuk en ik had het erg naar mijn zin maar toen kreeg ik in de gaten waar de radie stond en dat ik hem aan en uit kon zetten en daar heel veel reactie op kreeg. en dat was het dan,...toen zat ik vast in mijn gedrag. en dat is heel moeilijk te doorbreken. het is dan een obsessie . en dus ga ik nu niet meer dansen op dansles. we zijn wel ijn naar mini mundi gegaan en ik heb daar gedanst in een waterstraal. het was heel leuk en ik was heel nat. gelukkig was het goed weer. ik heb heel veel gelachen en de middag is heel goed verlopen. geen boze buien en heel gezellig . een dag met een gouden randje. we zijn met de fiets gegaan en je kunt op de fotoos zien dat ik het heel leuk had.

medicatie

over een periode van 8 weken moet ik aan mijn nieuwe medicatie wennen en word deze opgebouwd. dat betekend dus dat het langzaam word opgevoerd en dat ik nog niet aan mijn voledige dosis zit. dat maakt alles wel een beetje een uitdaging. voor mij en voor mijn omgeving.
ik heb weer fijn duifjes gejaagd op de markt. ik ren dan rond tussen de duiven en geniet ervan hoe ze vliegen als ik dichtbij kom.
het komt regelmatig voor dat een ijverige burger die denkt dat ze lid zijn van de duivenbescherming ventileert hoe zielig het wel niet is voor die duifjes en vertelt of beter sommeert mij er mee op te houden. ik heb dan als geheime wapen mijn mama bij me die het voor mij opneemt of beter gezegd die tegen de mensen zegt dat die duiven het leuk vinden, want zse hebben toch de keus om niet op de markt te zitten, maar ergens in een dakgoot of op een ander pleintje. neeh joh zegt mijn mama ze vinden het leuk. daarom komen ze steeds terug.
en daarmee is de conversatie gesloten. want veel weerwoord hebben de mensen van de duivenbescherming daar niet op. en ik?? ik ben al lang weer lekker over de markt aan het rennnen achter de duifjes aan.
ik kan daar heerlijk mijn energie in kwijt en ik word er erg vrolijk van. en de duifjes? die spelen mee!

spreukje

DON'T WAIT FOR THE STORM TO PASS
LEARN TO DANCE IN THE RAIN!