ironie

tring, telefoon
de dok uit rotterdam
uitslag
epi in slaap in rechter achter hersen deel
wat is zijn medicatie ( eh de dokter moet dat toch weten? maar deze vraagt het aan mij)
heeft ie nog epi aanvallen gehad de laatste tijd? ( in de papeiren staat nog nooit een gehad , lezen dok!!)
een nieuwe afspraak voor hartfilmpje. te hoge hartslag. hartritme stoornis teruggekomen...of misschien nooit echt genezen. u krijgt oproep.

kan iemand een blik en veger zoeken om mijn mama bij elkaar te vegen?
10 minuten later

tring
telefoon. de dok uit rotterdam
heeft cardioloog gesproken.
hartfilmpje niet nodig
hartslag is acceptabel.

sávonds komt de hartstichting met een colecte bus langs de deur. ............hoezo ironies....


vandaag ben ik naar de speeltuin geweest....alweer. vindt ik leuk.
heel verassend was dat ik heel netjes aan mama's hand mee ben teruggelopen. naar huis. onderweg zongen we liedjes. heel gezellig. bijna thuis zagen we de buuf. we zwaaiden, even blahblah. ik liep weg, richting plein. mama kwam achter mij aan. ik pakte haar hand en liep heel netjes mee terug naar huis. knap he!

explosie. ik krijg nu visolie. maar het doseren is niet helemaal super. mama heeft foute gekocht. gelcapsules. die lossen we dus maar eerst op. gieten het dan over in een ander spuitje. de capcules smelten wel maar er blijft iets in de spuit zitten dat de sonde kan verstoppen. nu wil mama het vanavond anders noen od ze is het gewoon even vergeten door de spanning van rotterdam? en get het niet over in een ander spuitje en dus zit het vast. ze duwt harder op de spuit. he medicijnklepje van de slang springt open door de druk. en we hebben een visolei fontein. dat stinkt. ook op mijn schoen die op de grond lag en op de vloer en op een leedje. bleah
maar we moeten er allebei wel hard om lachen...

tractor

vanmorgen ging het niet echt lekker op school. ik was erg moe. in de bus naar huis moest ik ook even huilen, maar dat was maar even. thuisgekomen wachte een grote verassing er stond een auto met karretje voor de deur. ik werd helemaal blij. ze zijn aan het werk aan de brandgangen en daarom is er nu veel verkeer in onze anders zo rustige straat. ik mocht gaan kijken. erg fijn. ik heb alle wielen geteld en alles erg goed bekeken. daarna wilde ik in de buurt rondlopen. dat hebben we dus ook gedaan. ik heb uitzonderlijk goed naar mama geluisterd. bij de nassaulaan zijn ze aan het bouwen, en daar mag je niet het bouwterrein oplopen. erg jammer want daar staan heeeeele mooie autos. ik heb goed naar mama geluisterd . ik wilde heel graag gaan kijken maar ben zonder scene of wat dan ook netjes meegelopen. en dat is heel knap als je weet hoe graag ik wil kijken naar al die mooie wielen. we zijn verdergegaan met rondje door de buurt en mama was erg trots want ik was heel goed stuurbaar. er was ook een mevrouw die net thuiskwam met haar auto. ik zag hoe ze het portier wou sluiten en rende erheen, ik mocht in de auto zitten. en deed het portier dicht en ook netjes de gordel om. ik vroeg mama of ze ook mee wou rijden. ik heb de auto ook nog even op het stuurslot gezet. de mevrouw werkt ook met auties en zo en heeft ook wel eens op de wissel ingevallen. mama probeert mij een beetje af te leren dat ik portieren van autos probeer open te maken als ik zie dat er mensen bij staan, want dan weet ik dat de auto niet op slot zit. maar dat is wel lastig leren als er mensen zijn die het allemaal wel ok vinden. we heel aardig hoor zeker ik vind het prachtig mooi. maar het maakt het wel moelijker aan te leren. ik heb ook even op het pleintje gespeeld. daar is een glijbaan.
ik ben netjes mee tergu naar huis gelopen. en zelf naar binnen gelopen. ik had nog maar net mijn schoenen uit of er reed een grote tractor de straat in, met een kar met zand. ik kon onmogelijk binnen blijven. ik moest naar de tractor. mama vondt het eerst neit zo'n goed idee en dacht dat het wel verwarend zou zijn binnen buiten binen buiten. gelukkig zijn we toch gaan kijken. wat een grote wielen. de tractor ging weg en wij naar binnen. maar al dat verkeer maakte mij wel onrustig. en ik was al moe.........ik moest wat huilen want ik wilde nog naar buiten. we zijn uiteindelijk naar de speeltuin gegaan waar ik heerlijk heb gespeeld. ook op de glijbaan, en met de skelter met karretje. in de speeltuin ben ik een soort rariteit voor de andere kinderen. en dan niet altijd in een negatieve manier . mama gaat niet verder dan hij kan niet praten in uitleg . en dat vinden veel kinderen ergens heel interessant. ik heb me ook erg goed gedragen en heb goed naar mama geluisterd. ik heb ook samen met andere kinderen op de kar gespeeld. heel leuk.
op school zijn de kinderen in de klas ook trots op mij en op zichzelf want ik blijf nu ja zeggen op school. en zij hebben me daar toch ook bij geholpen....

JAAAAAAA

zaterdag waren we bij de mac. ik vondt het erg moeilijk hoor. vorige keer mocht ik dus zelf zitten en lekker met de deur spelen. nu mocht dat ook wel , het ging vorige keer zo goed. maar ik vondt het erg moeilijk om te wachten. je snapt wel die deuren he! deuren hebben zo een grote aantrekkingskracht op mij dat het me soms iets te veel word. ik zie dan alleen die deuren en de rest van de wereld vergeet ik dan bijna maakt het moeilijk voor mij om eruit te kruipen. maar aan de andere kant ook weer makkelijker voor mij om maar toe te geven en te blijven zitten. ik stribbel wat tegen en probeer via onder de tafel toch er uit te gaan. maar tot zover kom ik niet. mama laat me niet onder tafel verdwijnen. ik moet een beetje huilen. mensen kijken om te zien waar dat kind zit die niet het blije mcd gezicht heeft. mama geeft net toe en zegt tegen mij dat ik eerst mijn frietjes moet eten , mijn kipjes mag bewaren tot buiten . als de frietjes op zijn mag ik spelen. ok. duid even. anyway, eerst eten vond mama. dus in de rij. twee wachtende voor u. mensjes schiet nu eens op....geduld is voor iedereen moeilijk, zo ook voor mij. aan de beurt. mama besteld en treuzelt niet zoals de mensjes ervoor. bewapend met happy meal ijs en warme choco gaan we naar de tafel. ik mag zelf zitten dus. wow dat is een uitdaging. we zitten vlak bij de deuren. het is al bijna of ze me roepen. ik moet zitten in de mcd bank. mama schuift als ik er eindelijk tussengepropd ben naast mij. net als vorige keer. datelijk. ik stop met huilen. ik snap dat als ik mijn patat op heb met de deuren mag spelen. ik begin te eten. mijn ijsje laat ik smelten. die was niet bij de deal inbegrepen. friet en dan spelen. ik eet netjes al mijn frietjes op. stop er hier en daar wat in mamas mond want met zijn twee gaat het sneller op. (bijdehand he!) friet op !!! spelen!!! ik heb de grootste lol bij de deuren. ik ren spring gil en fladder. en zet mijn happy meal buiten p de grond, ren terug naar binnen , en kijk hoe de deuren dichtgaan terwijl mijn kippjes buitn staan.heel leuk. na een minuut of 20 vind mama dat de show over is.
volgende stop is de mortiere boulevard. we rennen door alle winkles , heel kort . we kopen niks. gewoon heel even naar binnen. een rondje , en dan naar buiten. winkeltraining heeft mama verzonnen. omdat ik momenteel het helemaal niet leuk vindt in winkels en meteen begin te protesteren als we maar aanstalten maken om naar een winkel te gaan. het werkt. ik huil niet. en alle winkels hebben deuren die schuiven.....
maandag zijn we bij de hema geweest. KIP lekker. alleen wel jammer is is dat bij de hema het altijd een kwartier duurt voordat de kip klaar is....ik houdt mijn chocmelk vast terwijl we naar een tafeltje bij het raam rijden. er is er een vrij. de kip wordt later gebracht.....
terwijl we naar de tafel gaan kiep ik mijn chocomelk om. niet express, ik had het niet zo goed vast. mama haalt wat servetjes en een hema dame komt met een super abso doek..van de hema?
en het is weer schoon. we gaan naar de tafel. heel vriendelijk is dat de mevrouw ons een nieuwe chocomelk komt brengen, terwijl we toch zelf...anyway aardig dus. maar na 10 minuten is er nog geen teken van mijn kip. het omvallen van de melk over ook mijn schoenen heeft me niet van streek gemaakt. daar ligt het niet aan. en mama kan zich ook niet opwinden over gemorste melk. maar ik wil niet wachten op de kip....het duurt lang zitten op een stoel en wachten op kip. iik kijk naar buiten. mama probeert nog van muisjes en kietelen om me af te leiden. maar ik ben het zat. om het toch leuk te houden (ivm met winkeltraining) besluit mama de kip maar te gaan halen , en dan mag ik hem onderweg opeten. BAABA dat vindt ik een prima plan. terwijl we de kassa naderen komt er een hema dame met kipjes. hij wil nooit saus he. vraagt ze. hahah ze kennen me al een beetje. ik kom hier ook elke week de boel op stelten zetten!!
dinsdag op school doe ik iets schokkend fantastiesch. zo knap dat ik een spontaane staande ovatie krijg van mijn klasgenootjes. het is tijd om naar huis te gaan. mijn juffie majorie vraagt of ik naar mama ga. BABAA. ze zegt het nog eens en ik zegt luid n duidelijk JAAA . de klas vindt mij heel knap en steekt dat niet onder stoelen of banken. mama was dan ook erg trots toen de juf dit vertelde. en ook zo leuk hoe dan de klas reageert!
in de taxi bus val ik bijna in slaap . ik ben moe. thuis trek ik mamas grote laarzen aan en lijk net kleinduimpje. mama vliegt naar boven om haar fototoestel...te laat.

wedstrijd

om voorbereidend op de stichting, die in oprichting is maar even moeite heeft met de notaris kosten.(sponsors welkom!!!!) en er toch wat reclame voor te maken op wat voor manier dan ook. heeft mama weer meegedaan aan een wedstrijd. eerder wonnen we ook de tweede prijs bij lavaca. waar de prijs bestond uit 75 euro wol en stof , vrij uit te kiezen. wat dus weer ten goede is gekomen aan de stichting.
nu is het een ontwerp wedstrijd voor een speeltuin logo en ik kan een jaarkaart winnen. en wat fame kunnen we ook goed gebruiken.

koekastmoeders 2

het voorgaande was gekopieerd van een internetpagina van de telegraaf, en de reacties van lezers staan eronder. de reacties gaan zowat allemaal over dat het de ouders zijn die allemaal werken moeten en te weinig aandacht geven aan hun kinderen. de een geeft de schuld aan de regering, een ander aan egoistische ouders die kinderen krijgen en er dan toch maar niet voor zorgen. ook krijgen scholen de schuld van de lezers. het onderwijs is niet goed genoeg. er zijn ook een of twee ouders die beloven thuis te blijven bij hun kinderen zodat hun dit niet zo snel zal gebeuren.
maar wat ik me nu afvraag is zien die mensen nu allemaal niet dat autisme daar niks mee te maken heeft? dat autisme aangeboren is? dat het niet komt doordat je werkende ouder bent of elke dag patat eet en je kinderen viedeospellen leuker vinden dan buiten spelen? dat het niet komt doordat je lievelingskleur pimpelpaars is. dat het niet komt omdat je juist wel spruitjes lust. ( net zo'n grote onzin als de rest van de argumenten, niet dan?)
in alle reacties van de mensen/ouders /allesweters en beterweters en de familie haas die van niks weet stond er buiten die van mama een reactie waarin stond dat autisme aangeboren is. 1 andere persoon die dat ventileerde op 4 pagina's met reacties.

Steeds meer ouders doen volgens Rouvoet een beroep op de overheid als hun kinderen gedragsproblemen als autisme of adhd vertonen. Vroeger werden die kinderen bestempeld als lastig, druk of moeilijk handelbaar, nu krijgen ze een medische keuring en dure medicijnen.”

koelkastmoeders

RIJSWIJK - Minister André Rouvoet (Jeugd en Gezin) wil meer onderzoek verrichten naar de oorzaken van gedragsproblemen bij jongeren. Hij zegt dat in een interview zaterdag in het AD.

Veel kinderen vertonen volgens Rouvoet gedragsproblemen doordat er teveel van hen wordt gevraagd en doordat ouders te weinig tijd voor hun kinderen uittrekken. Ook het 'informatiebombardement', onder meer via internet speelt een rol, denkt hij. Steeds meer jongeren hebben het gevoel dat ze op zichzelf zijn teruggeworpen.

Een andere oorzaak is dat scholen steeds grootschaliger worden. ,,Onze pubers zijn nog hetzelfde als vroeger'', zegt de bewindsman van de ChristenUnie. ,,Maar de sociale omgeving is veranderd.''

Autisme

Steeds meer ouders doen volgens Rouvoet een beroep op de overheid als hun kinderen gedragsproblemen als autisme of adhd vertonen. Vroeger werden die kinderen bestempeld als lastig, druk of moeilijk handelbaar, nu krijgen ze een medische keuring en dure medicijnen.''

,,Je kunt niet automatisch zeggen dat het aantal kinderen met problemen toeneemt, alleen omdat er meer gebruik wordt gemaakt van de regelingen'', denkt de vicepremier en minister. ,,We zijn eerder in staat psychosociale stoornissen te herkennen, we weten meer over hoe we ze kunnen behandelen en ouders weten de weg naar hulp beter te vinden dan vroeger. Drie dingen waar we heel blij mee moeten zijn.''

medaiile