we gingen wandelen in het nolleboz. eendjes zoeken, om ze brood te geven. maar ik zag er geen en wilde de andere kant op waar ik iets leuks had gezien. een kinderspeeltuintje met een restauran, maar de man daar was erg sjaggo, kmogt niet eens met de deur spelen. we zijn dus maar zonder ijs verder gegaan, en hadden wat rondgelopen, maar eendjes? ho maar. Op de parkeer plaats zag ik wel wat leuks. een heuse aanhanger,.....gewoon..los ..in het wild.
vlakbij de aanhanger zag ik dus een auto met trekhaak. WOW dat ik beter als speelgoed, dit is echt. Ik had dus de aanhanger gepakt en wilde hem naar de auto toe rijden, Ik was al een stukje onderweg, maar toen mocht dat niet meer van mama en namen mama en nic me mee.
Op de parkeerplaats waar de auto van nic stond stonden mmer aautoos als toen we kwamen en ik ging ze dan ook uigebreid bekijken. Er was ook een auto met een mevrouw erin, ze had de deur open. Ik mocht kijken in de auto, en dat laat ik geen twee keer zeggen. Ik probeerde het stuur te draaien, en keek naar de voorwielen, omdat ik weet dat als je an het stuur draait de voorwielen gaan draaien.
In rotterdam hebben ze groot chocolade ijs, we waren op doorreis en maakten een ijzstop in rotterdam.
we gingen bij de trein kijken, naar Mcd, kwamen op de terug weg de paarden tram tegen, alle schuifdeuren waren dicht. Maar er was ijs, ik was dus helemaal in mijn noppies, Kun je wel zien op de fotoos, de speeltun was ook erg leuk, maar ik was even in de war, ik wilde iets en vond dat mama dat niet mocht doen ik moest verschrikkelijk huilen en vroeg een mevrouw mee te gaan naar de skelter, ze ging mee, en maakte samen met mij de aanhanger vast. toen zette ik mijn vrachtwagen erachter en was ik weer tevreden. ik vondt het erg vervelend dat grotere jongens tikkertje gingen doen terwijl ze op de skelter zaten. ze botsen overal tegen aan. gelukkig zie mama dat ze van de skelter afmoesten omdat ie anders kapot 
zou gaan en kon ik er lekk
er weer op.
Met krijtjes hebben mama en ik op de muur getekend, geschreven eigenlijk. Schrijven vindt ik leuker als tekenen. Dat doen we samen. Mama houdt mijn hand vast. Ik vind daterg leuk en vraag mama ook om mijn hand vast te huden en samen letters te maken. Op de muur schrven we pickwick en t mobile, Hema en McDonalds. Sinds vandaag heb ik ook gezien dat er bij McD en bij pickwick een kleine R in een circel staat. Ik wed dat de gemiddelde T-drinker dat nog niet is opgevallen, naast de laatse K van pickwick. anyway ik vindt het erg boeiend. Mama was het ook nog niet eerder opgevallen, maar ze leert snel. Ze ziet wat ik zie. Maar ik moet het wel aanwijzen.
Mijn grote broeer was er ook nog met zijn scoot ding. hmm
, erg interessant. maar als ik groot ben wil ik een vrachtwagen met drie aanhangers!!
mama is op huizenjacht geweest en ziehier het resultaat! ik ben er helemaal blij mee. ik kan door de deur naar binnen en door het aam naar buiten, door het raam naar binnen en mama ook! De foto maken was nogal een gedoe want ik wilde de camera pakken, dus ging mama rondjes om het huis rennen en ik er natuurlijk achteraan, dus een actiefoto.We hebben heerlijk in het huis gespeeld, lekker koel ook dat huis. Mijn autoos erin gezet en lekker met mama ge "megablokked".
mag ik um houden?
Bootjes kijen..
In het ziekenhuis hadden we een afspraak met dokteres Vrient. een klinisch genetica. maar eerst gingen we naar de woonboulevard met nic. en naar vlissingen stad met mama. heel gezelllig allemaal. ik kreeg nog een koekje van een lieve mevrouw in een winkel. JOEY in vlissingen. anyway ik begon het eigenlijk wel ee beetje bue te raken en eigenlijk voelde ik de bui al hangen dus gingen mama en ik nog even een ijz scoren bij de sharma tent to hetbushokkie. dat was wel leuk. broodje koffie ijsje. helemaal tevreden gingen we weer naar buiten. maar jammergenoeg naar het ziekenhuis. ikmoest erg huilen, mama zei dat het niet voor mij was maar dat zei moest gaan praten. ik was te bang om die informatie in me op te nemen. Ze had dit ook al een paar keer gezegd voordat ik ging huilen, maar weet je het ziekenhuis heet zulke akelige dingen bij mij gedaan dat ik gewoon bang ben. Net als elk ander kindvan 4 dat akelige ervaringen heeft met ziekenhuis. dat heeft niet echt alles of zo veel met autisme te maken. ik bedoel er zijn volwassenen sie naar de angsttandarts gaan en tegen hun kan je ook 1000 keer zeggen het is niet eng er gebeuren geen vervelende dingen , het is zo klaar blah blah. werkt ook niet. ennu zullie zijn ook niet autistisch. Dus voordat ik weer gelabeld word, iedereen is weleens bang. en ik heb reden en ik ben ook weleens nog maar 4. dus dit is heel normaal. Maar weet je wat het knappe dan weer is, ik ben helemaal in paniek als ik naar binnen moet. maar als ik riching buiten ga of ze zeggen dat we naar de bus gaan en naar huis, dan stop ik ook direct met huilen. ook als ik vb een prikje heb gehad.
ik huil op het moment en als we dan weer eruit zijn ben ik gewoon blij. ik lach dan ook weer van opluchting. maar de praat afspraak was geen nieuws, gewoon even bijpraten, en mijn ontwikkeling in de gaten houden, thats it
